REVU | Twintig jaar seks, bloed en latex

BUTTON1

In 1994 bracht Wasteland het fetisjisme vanuit de donkere underground aan het licht. Haken door je vel, halsbanden, voorbinddildo’s en seks op de Dansvloer; niks is te gek. Is Wasteland twintig jaar later nog net zo rauw als toen of is het een commercieel feest geworden waar mainstreammeisjes in korsetten de dienst uitmaken? ‘Ik voelde me alsof ik in de hemel was beland.’

Door Marith Iedema Fotografie Gerard Wessel

Blote tieten, zwepen, gasmaskers en homo’s, travo’s en hetero’s die het met elkaar deden. Vanaf de straat keken honderden toeschouwers met open monden toe. De eerste editie van Wasteland vond in Amsterdam plaats in twee clubs: 36 op de Schaal van Richter en het Blitz café. Tussen de tenten was een brug gebouwd en daarop ging het los zoals niet eerder vertoond was. ‘Het was de hoogste tijd dat de fetisjscene boven de grond kwam,’ zegt voormalig organisator Matty Tuinstra (52). ‘De brug was daarvoor symbolisch.’De euforie spat van de archiefbeelden van het eerste Wasteland-feest. ‘Geen schaamte, of stiekem gedoe meer,’ zegt Tuinstra. En inderdaad lijkt alle gêne verdwenen. Twee halfnaakte travestieten beklommen al krijsend rijdende auto’s. Een roze geschilderde man met slechts een leren slip aan werd ontkleed door een grijpgrage vrouw. Zijn stijve in dezelfde kleur geschilderd als de rest van zijn lichaam en mannen met Hannibal Lector-maskers namen elkaar bruut. ‘Het was één grote ontdekkingstocht naar je seksuele geaardheid en dat is het twintig jaar later nog steeds,’ zegt medeorganisator Rene Meeuwessen (52).

‘IK ZAG BIJ BINNENKOMST METEEN EEN MAN DOOR EEN DWERG GEPIJPT WORDEN. EEN LEUKE BINNENKOMER’

LULLIGE BEDOENING
Het gaat de Wasteland-organisatoren voor de wind. Op het hoofdkantoor in het centrum van Amsterdam, tegelijk een kleine club, zijn de voorbereidingen voor het twintigjarig jubileum op 5 april in volle gang. Het pand hangt vol met rubberen catsuits, maskers en Wasteland-flyers op posterformaat. Meeuwessen vertelt dat de fetisjscene vóór Wasteland een geheime wereld was, alleen toegankelijk voor een specifieke groep. De organisatoren wilden ervoor zorgen dat die scene toegankelijk werd voor iedereen. Dit is aardig gelukt, vindt Meeuwessen. Dat is alleen al te zien aan de bezoekersaantallen. Waren dat er in 1994 nog vijfhonderd, nu komen er gemiddeld vierduizend liefhebbers op het feest af en is Wasteland het grootste Europese fetisjfeest. Voor 1994 bestierde de Nederlandse Vereniging voor Sadomasochisten (NVSM) de underground fetisjscene, die dus vooral om sm draaide. De optredens werden verzorgd door bezoekers die elkaar op creatieve manieren pijnigden. Tuinstra: ‘Het was vaak een beetje een lullige bedoening. Wij dachten: dit kan beter.’Door het sm-component te combineren met een goed dancefeest werd de scene plots toegankelijk voor een breder publiek. De echte ‘ultra’-fetisjisten uit de begintijd lopen nog steeds rond op Wasteland volgens Tuinstra, maar nog altijd niet op de dansvloer: ‘Ze begeven zich in de sm-speelruimtes.’

‘HET WAS ÉÉN GROTE ONTDEKKINGSTOCHT NAAR JE SEKSUELE GEAARDHEID EN DAT IS HET TWINTIG JAAR LATER NOG’

berichtbeeldenwasteland3

HET WILDSTE FEEST OP AARDE
Na vier feesten op de Blitz en Richter-locatie greep de gemeente in. De organisatoren hadden een gat in de wet gevonden en de brug aangevraagd via een bouwvergunning. Dat bleek niet de bedoeling. Wasteland werd verplaatst naar de Nieuwezijds Voorburgwal en er werd vrolijk verder geneukt, geëxperimenteerd en gedanst. ‘We groeiden als kool,’ zegt Tuinstra. Dit kwam doordat de media smulden van Wasteland: de BBC wijdde er een uitzending aan, waardoor het concept internationaal bekend werd en alle Nederlandse kranten en tijdschriften, van Viva tot Vrij Nederland, publiceerden over het feest. Penthouse noemde Wasteland ‘het wildste feest op aarde’. Daarnaast profiteerde Wasteland van positieve mond-tot-mondreclame. Gevolg hiervan was dat er steeds grotere locaties moesten worden gezocht; van de Amsterdamse Studio’s tot North Sea Venue, tot de Powerzone. ‘Het was Wasteland on tour,’ lacht Tuinstra. Uiteindelijk kreeg Wasteland in 2007 een vaste locatie in de Hemkade in Zaandam.

berichtbeeldenwasteland

In die Wasteland on tour-tijd, zo’n veertien jaar geleden, bezocht Connie (52) het feest voor het eerst. Ze wist niet wat ze meemaakte. ‘Ik zag bij binnenkomst meteen een man door een dwerg gepijpt worden. Een leuke binnenkomer,’ lacht ze. Daar stopten de bizarre gebeurtenissen niet. Ze zag een vrouw geneukt worden door zeven mannen en op het podium was een fistfuck-contest aan de gang. ‘Ik viel van de ene verbazing in de andere.’ Connie is niet iemand die in de darkroom uit elkaar getrokken wil worden, ze kijkt liever dan dat ze deelneemt. En op Wasteland mag alles, maar niks moet.

HOOGTEPUNT
Steeds meer nieuwsgierigen kwamen kijken op het feest waarover zoveel verhalen de ronde deden. Professioneel sm-meesteres Madieanne was erbij vanaf dag één. Ze vindt dat de feesten nu te veel draaien om dansen en drugs en te weinig om waar ze oorspronkelijk voor waren bedoeld: spelen (sm). Ze had er niet op gerekend dat de scene zoveel mainstreamers zou aantrekken. ‘De meeste bezoekers zijn exhibitionisten. Ze willen aandacht. Dat heeft niks te maken met meester, slaaf of fetisjist zijn.’ Voormalig organisator Tuinstra beaamt: ‘Het nadeel van de vele mainstreambezoekers is dat het echte fetisjisten kan afschrikken. Zij hebben geen zin om zich helemaal uit te leven voor een groep die ze aangaapt.’ Het feest was er vanaf het begin voor zowel de diehard sm-liefhebbers als voor de mensen die in een stout pakje willen dansen. Meeuwessen: ‘De mix tussen échte fetisjisten en andere bezoekers is in twintig jaar nagenoeg hetzelfde gebleven. Mainstreamers zijn altijd een groot onderdeel van Wasteland geweest.’Wasteland is het walhalla voor exhibitionisten. Aliah Aubine (26) geeft volmondig toe dat zij in deze categorie valt. In een normale club wordt ze vaak met de nek aangekeken, of lastiggevallen als ze op het podium staat. Op Wasteland niet: hoe gekker hoe beter. Aliah Aubine is biseksueel en het feest is haar speeltuin. Haar absolute hoogtepunt bereikte ze vorig jaar toen ze op de dansvloer ineens omringd werd door drie mooie vrouwen die haar tegelijk begonnen te betasten en zoenen. ‘Ik voelde me alsof ik in de hemel was beland,’ zegt ze. Opgewonden door dit voorspel trok ze later een vrouw en haar vriendje mee de wc in voor een uitgebreide sessie. ‘Dat kan allemaal.’

VLEESHAKEN
Wasteland staat bekend om de shockerende acts. Volgens Meeuwessen zijn de optredens door de jaren heen niet minder extreem geworden, om zo een breder publiek aan te trekken. ‘Het verleden wordt vaak geromantiseerd.’ In de jaren negentig was alles amateuristisch. Tegenwoordig zijn de shows ware spektakelstukken. Ook qua rauwheid is er weinig veranderd volgens de organisator. ‘We hebben altijd een combinatie van stylish, zoals de show met Hans Klok, en brute optredens gehad.’Tuinstra vult aan: ‘Een illusionist was in de begintijd not done geweest. Mensen verwachtten toen meer dan nu sm-shows en geen familieoptreden.’Maar vergis je niet, Wasteland draait niet om konijnen die uit een hoge hoed worden getoverd. Een performance die een aantal jaar geleden plaatsvond, ging zó ver dat er mensen van hun stokje gingen. Een mooie vrouw tapte grote hoeveelheden van haar eigen bloed en dronk dat vervolgens op. Een paar mensen, onder wie een barman werd het te veel en ze sloegen tegen de vlakte. Zelf vond Meeuwessen een optreden op Dance Valley in 2012 het heftigst. Een man had haken door het vlees van zijn rug en borst gestoken en liet zich hieraan omhoogtillen. Toen hij in de lucht hing, sneed hij het vel van zijn borst los met een mes, waardoor zijn volle gewicht op de haken in zijn rug kwam te hangen. Zelfs doorgewinterde mensen uit de organisatie trokken wit weg.

berichtbeeldenwasteland2

ORGIE De shows zijn niet per definitie bloederig. De aandacht van de menigte was in 2007 gericht op een gespierde clown die een heel klein en heel lekker meisje penetreerde met een cementklopboor met daarop een schrikbarend grote dildo. Moeiteloos verdween het gevaarte al ronkend, om en om in haar twee gaten. Op een gegeven moment tilde de clown haar boven zijn hoofd terwijl hij zijn bizar lange tong uitstak. Een ander optreden dat Tuinstra bijbleef, is dat van een man die een gigantisch bal om zijn zak had gebonden. ‘Hij draaide in het rond zodat het voorwerp als een planeet om hem heen bewoog terwijl er vuurwerk uitschoot.’Vaste bezoeker Chris (28) is houdt ervan gelijkgezinden tegen te komen op Wasteland. Eén keer bezocht hij het feest met zijn toenmalige vriendin. De darkroom was haar iets te hardcore (daar vindt vooral groepsseks tussen homo’s plaats) dus besloten ze seks te hebben in een openbare ruimte vol toeschouwers. Terwijl zij hem pijpte had hij oogcontact met een stel dat tegenover ze in een hoekje aan het neuken was. Chris heeft ook andere kinky feesten bezocht. ‘Daar liepen weinig aantrekkelijke mensen rond, dan voel ik minder de behoefte te experimenteren.’ Hij is hetero, maar de Wasteland-ervaring die het meeste indruk op hem heeft gemaakt is een orgie van zes gigantische gespierde gasten die elkaar in een treintje zó hard te grazen namen dat hij er drie weken later nog over droomde. Hij vindt het prachtig dat homo’s en hetero’s goed mengen op Wasteland. Meestal spelen de scenes zich naast elkaar af. Volgens de organisatie bepaalt dit ook grotendeels de sfeer. Je hebt hier geen machomannetjes die stoer lopen doen.

BAARMOEDERGEVOEL
Is Nederland na twintig jaar al uit-geëxperimenteerd? Zeker niet vindt rubberfetisjist Louva. Fetisjen zitten zo verweven in de hedendaagse maatschappij dat ze niet meer weg te denken zijn. ‘Het is de uitlaatklep die elke nieuwe generatie nodig zal hebben,’ zegt ze. Het is volgens haar zeker niet alleen voorbehouden aan de jarennegentiggeneratie. Wasteland-organisator Meeuwessen was in het verleden weleens bang dat zijn publiek op de lange termijn zou vergrijzen, dat is gelukkig niet gebeurd. De laatste jaren komen er zelfs groepen vriendinnen van in de twintig op het feest af. Eerder kwamen vrouwen vooral samen met hun vriendje. Met haar man Anton Koot runt Louva op de Zeedijk in Amsterdam fetisjwinkel De Mask waar veel jonge mensen komen. In de twee verdiepingen tellende zaak zijn de meest uiteenlopende outfits te koop. Het materiaal is echter steeds rubber. ‘Veel mensen met een fetisj voor rubber verklaren het als volgt: het dragen ervan is hetzelfde gevoel als de baarmoeder gaf, weer anderen linken het aan dat we vroeger verschoond werden op een plastic zeiltje,’ zegt Anton. Voor hem niks van dit alles. ‘Ik vind een vrouwenlichaam gewoon prachtig uitkomen in het materiaal. Ze lijken helemaal naakt en zijn toch ongrijpbaar.’ Verder houdt hij van de geur en hoe het materiaal aanvoelt. ‘Rubber prikkelt alle zintuigen.’ Voor Louva en Anton zijn feesten als Wasteland ‘kleine vakanties’.

EEN CLOWN PENETREERDE EEN MEISJE MET  EEN KLOPBOOR MET DAAROP EEN SCHRIKBAREND GROTE DILDO

ONDERGOED VERBODEN Kwam je de eerste editie nog binnen met een gescheurd badpak of een gekke panty, nu kun je dat vergeten. De doorbitches voeren een streng beleid. Er zijn een paar kledingopties, waaronder: leer, rubber, metaal of uniform. Poedelnaakt ben je ook welkom. Met strenge blikken op hun zwaar opgemaakte gezichten voelen de doorbitches aan materialen en knopen zelfs een leren broek open om te zien of er ondergoed gedragen wordt. Dát is streng verboden. ‘Uit,’ klinkt het bits als je gepakt wordt. In discussie gaan, is ten zeerste af te raden. Je kunt je ontdoen van je boxer bij de kluisjes. Dat iedereen daar perfect zicht heeft op je edelen delen is jouw probleem. Dat Wasteland belangrijk is voor feestganger Chris blijkt uit de keer dat hij er op de avond zelf achter kwam dat het evenement plaatsvond. Met twee vrienden had hij een nacht doorgehaald én ze hadden geen outfit. Een editie missen, was geen optie en dus trokken ze vuilniszakken aan. Daar stond het drietal in de rij terwijl de ijzige wind speelde met hun klokkenspel. De doorbitch deed moeilijk, tot ze de zakken optilde en zag dat ze naakt waren. Voor deze ene keer mochten ze doorlopen.